دهه کرامت، از میلاد حضرت معصومه (سلاماللهعلیها) تا میلاد امام رضا (علیهالسلام)، دههای است سرشار از نور، عشق و کرامت.
دههای که یادآور اوج مهربانی، بخشش و بزرگواری خاندان پیامبر است؛ خاندان آسمانیای که وجودشان چراغ راه انسانیت و مهرشان، مرهمی بر زخمهای جان است.
آغاز این دهه با میلاد کریمه اهل بیت، حضرت فاطمه معصومه (س) است؛ بانویی که با هجرتی عاشقانه، قم را به پایگاهی برای علم و دین بدل ساخت. زنی از تبار نور که آرامگاهش امروز قبلهگاه دلهاییست که از دور و نزدیک به شوق زیارتش میآیند.
و پایان این دهه، مزین به میلاد امام رضا (ع) است؛ امام رئوفی که آستانش ملجأ عاشقان و دلدادگان است. وجود او یادآور امنیّت، آرامش و گستره کرامت است. در روزگار سختیها، نام او پناه دلهاست و حرمش مأمن اشکها و دعاها.
دهه کرامت فرصتیست برای بازگشت به معنویت، برای آموختن از سبک زندگی اهل بیت، و برای تمرین مهربانی در روزگار بیمهریها. چه نیکوست که این دهه را بهانهای کنیم برای احسان، بخشش، محبت به دیگران و تلاش برای ساختن جامعهای که در آن کرامت انسانی، ستون اصلی روابط باشد.
باشد که در پرتو این دهه مبارک، دلهایمان روشنتر، زبانمان مهربانتر، و عملمان الهیتر گردد
