پایگاه خبری همبستگی ملی
پرستاران را تنها در روز پرستار به یاد نیاوریم؛ حمایت از سپیدپوشان خط مقدم سلامت، باید از شعار فراتر برود و به اقدام عملی تبدیل شود.
میلاد باسعادت حضرت زینب کبری (س)، بانوی صبر، استقامت و فداکاری، فرصتی ارزشمند برای پاسداشت مقام پرستارانی است که با الهام از فرهنگ ایثار و انسان‌دوستی، شبانه‌روز در مسیر حفظ سلامت و نجات جان انسان‌ها تلاش می‌کنند. نام‌گذاری این روز به‌عنوان روز پرستار، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه یادآور مسئولیتی بزرگ در قبال قشری است که آرامش و آسایش خود را بارها فدای سلامت دیگران می‌کند.
پرستاران از مهم‌ترین ارکان نظام سلامت کشور هستند؛ نیروهایی که در شرایط دشوار کاری، شیفت‌های طولانی، فشارهای جسمی و روانی و مواجهه مستمر با درد و رنج بیماران، مسئولیتی سنگین بر دوش دارند. با این حال، پرسش اساسی این است که آیا قدردانی از این تلاش‌ها به برگزاری مراسم، صدور پیام‌های تبریک، نصب بنر و بیان سخنان پرشور در یک روز خاص محدود می‌شود یا قرار است این تکریم در زندگی حرفه‌ای و معیشتی پرستاران نیز نمود پیدا کند؟
واقعیت این است که شعار دادن در روز پرستار، بدون حل مشکلات و مطالبات این قشر، پاسخگوی نیازها و انتظارات پرستاران نیست. پرستاری که با فشار کاری بالا، کمبود نیروی انسانی، دشواری تأمین هزینه‌های زندگی، تأخیر احتمالی در پرداخت مطالبات و نگرانی نسبت به آینده شغلی خود روبه‌رو است، بیش از هر چیز به حمایت عملی، تصمیم‌های مؤثر و اجرای قوانین نیاز دارد.
یکی از دغدغه‌های مهم جامعه پرستاری، تناسب نداشتن حجم مسئولیت‌ها و فشار کاری با شرایط شغلی و دریافتی‌هاست. در بسیاری از بخش‌های درمانی، پرستاران ناچارند با وجود خستگی ناشی از شیفت‌های متوالی و مسئولیت سنگین مراقبت از بیماران، همچنان با تمام توان به فعالیت خود ادامه دهند. این شرایط، اگر با حمایت کافی، توزیع مناسب نیروی انسانی و بهبود محیط کار همراه نباشد، می‌تواند سلامت جسمی و روانی پرستاران و کیفیت خدمات درمانی را تحت تأثیر قرار دهد.
از سوی دیگر، مطالبات مرتبط با اجرای کامل و منصفانه قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، پرداخت به‌موقع کارانه‌ها و اضافه‌کاری‌ها، بهبود دستمزدها، تأمین امنیت شغلی و رفع تبعیض‌های احتمالی در نظام پرداخت، از موضوعاتی است که باید با جدیت دنبال شود. این مطالبات نباید هر سال در آستانه روز پرستار به تیتر خبرها تبدیل شوند و پس از پایان مراسم‌ها، دوباره به حاشیه بروند.
پرستاران نیروی انسانی قابل جایگزینی و بی‌اهمیت نیستند که بتوان فشارهای مداوم را بدون پیامد بر آنان تحمیل کرد. حفظ و تقویت نظام سلامت، بدون توجه به وضعیت معیشتی، شأن حرفه‌ای و امنیت شغلی این نیروها امکان‌پذیر نخواهد بود.
دولت و مسئولان حوزه سلامت باید بدانند که رسیدگی به مشکلات پرستاران صرفاً یک مطالبه صنفی نیست؛ بلکه مستقیماً با حقوق عمومی مردم و کیفیت خدمات درمانی ارتباط دارد. هنگامی که پرستار از نظر معیشتی و شغلی در شرایط مناسب‌تری قرار داشته باشد، امکان بیشتری برای ارائه خدمات مطلوب و تمرکز بر مراقبت از بیمار خواهد داشت.
از همین رو، حمایت از پرستاران باید در قالب برنامه‌ای مشخص، دارای زمان‌بندی و همراه با ضمانت اجرا دنبال شود. تأمین نیروی انسانی مورد نیاز بیمارستان‌ها، اصلاح نظام پرداخت، تسویه منظم مطالبات، اجرای عادلانه قوانین مرتبط با پرستاری، فراهم کردن فرصت‌های آموزشی و ارتقای حرفه‌ای و توجه به سلامت روانی و جسمی کارکنان، از جمله اقداماتی است که می‌تواند بخشی از مشکلات موجود را کاهش دهد.
همچنین مجلس شورای اسلامی، وزارت بهداشت، سازمان برنامه و بودجه و سایر دستگاه‌های مسئول باید با نظارت مستمر بر اجرای قوانین و پیگیری مطالبات قانونی پرستاران، مانع از آن شوند که تصمیم‌ها و وعده‌های حمایتی در مرحله اعلام و ابلاغ باقی بمانند
میلاد حضرت زینب (س) یادآور صبر، شجاعت، مسئولیت‌پذیری و ایستادگی در مسیر حقیقت است. این ویژگی‌ها با روح حرفه پرستاری، که بر پایه مهرورزی، فداکاری و مراقبت از انسان‌ها شکل گرفته، پیوندی عمیق دارد.
اما بزرگداشت این مناسبت زمانی معنای واقعی پیدا می‌کند که ارزش‌های مورد تأکید آن در رفتار و تصمیم‌های مسئولان نیز تجلی یابد. نمی‌توان از فداکاری پرستاران سخن گفت، اما نسبت به خستگی، مشکلات معیشتی، کمبود نیروی انسانی و مطالبات قانونی آنان بی‌تفاوت بود. تجلیل از ایثار، زمانی ارزشمند است که ایثارگران نیز از حمایت و احترام شایسته برخوردار باشند.
جامعه پرستاری نباید تنها هنگام بحران‌های درمانی، حوادث و مناسبت‌های ملی و مذهبی مورد توجه قرار گیرد. این قشر در تمام روزهای سال، از بخش‌های اورژانس و مراقبت‌های ویژه تا بخش‌های عمومی و مراکز درمانی کوچک و بزرگ، مسئولیتی حیاتی بر عهده دارد و شایسته است حمایت از آنان نیز مستمر و بدون وقفه باشد.
اکنون که به مناسبت میلاد حضرت زینب کبری (س) و روز پرستار، سخن از مقام و منزلت این قشر به میان می‌آید، انتظار می‌رود مسئولان به‌جای تکرار وعده‌های کلی، گزارشی شفاف از اقدامات انجام‌شده، مطالبات باقی‌مانده و برنامه‌های عملی برای رفع مشکلات ارائه کنند.
پرستاران بیش از پیام‌های تبریک، به امنیت شغلی، درآمد متناسب با مسئولیت، پرداخت به‌موقع مطالبات، ساعات کاری منصفانه، نیروی انسانی کافی و برخورداری از احترام حرفه‌ای نیاز دارند. این خواسته‌ها امتیازخواهی نیست؛ بلکه بخشی از الزامات اداره درست نظام سلامت و پاسداشت حقوق افرادی است که سلامت جامعه به تلاش آنان وابسته است.
روز پرستار نباید به یک روز تبریک و یک روز وعده محدود شود. اگر قرار است از مقام پرستار تجلیل کنیم، باید در عمل نیز در کنار او بایستیم؛ چراکه ارزش واقعی این مناسبت نه در تعداد مراسم‌ها و پیام‌های تبریک، بلکه در میزان تغییری است که در زندگی و شرایط کاری پرستاران ایجاد می‌شود.
در پایان، میلاد فرخنده حضرت زینب کبری (س) و روز پرستار را به همه پرستاران فداکار و تلاشگر کشور تبریک می‌گوییم و تأکید می‌کنیم که پاسداشت واقعی این قشر، با حل مشکلات آنان، اجرای قوانین، تحقق مطالبات قانونی و حمایت مستمر از حقوق شغلی و معیشتی‌شان معنا پیدا می‌کند.
پرستاران شایسته احترام در تمام روزهای سال هستند؛ نه فقط در روزی که نامشان بر تقویم نقش بسته است.
