تا حقیقت هست، قلم هم هست

نه برای تبریک‌های تکراری، نه برای متن‌های کلیشه‌ای که هر سال در چنین روزی نوشته و خوانده می‌شوند و فردای آن، همه چیز به دست فراموشی سپرده می‌شود. نه برای وعده‌هایی که سال‌هاست میان کلمات مانده‌اند و هیچ‌گاه رنگ واقعیت به خود نگرفته‌اند.