کارشناس نجوم گفت: خورشید، ستارهای حیاتی در مرکز منظومه شمسی، با انرژی خود شرایط زندگی در زمین را فراهم کرده و نقش مهمی در پایداری این سیاره دارد.
به گزارش پایگاه خبری همبستگی ملی :علیرضا بیات اظهارکرد: خورشید، ستارهای است که در مرکز منظومه شمسی قرار دارد و منبع اصلی نور و گرما برای زمین و دیگر سیارات این منظومه به حساب میآید.
وی افزود: این ستاره عظیم از گازهای داغی که عمدتاً از هیدروژن و هلیوم تشکیل شدهاند، انرژی زیادی را از طریق فرایند همجوشی هستهای تولید میکند. فرایندهایی که همواره برای تأمین انرژی در خورشید ادامه دارند و به پایدار ماندن ساختار این ستاره کمک میکنند.
کارشناس نجوم با بیان اینکه اگر بخواهیم ویژگیهای کلیدی خورشید را برشماریم، نخستین مورد جرم و گرانش آن است که حدود ۹۹.۸ درصد از کل جرم منظومه شمسی را شامل میشود، ادامه داد: نیروی گرانشی خورشید به قدری قوی است که میتواند سیارات را در مدار خود نگه دارد. دومین ویژگی برجسته دمای سطحی و دمای مرکزی آن است که دمای سطح خورشید حدود ۵۵۰۰ درجه سلسیوس است، در حالی که دمای هسته آن به حدود ۱۵ میلیون درجه سلسیوس میرسد.
بیات با بیان اینکه خورشید از چندین لایه مختلف تشکیل شده که هرکدام ویژگیهای خاص خود را دارند، گفت: در ابتدا باید به هسته ک خورشید اشاره کرد که دمای آن حدود ۱۵ میلیون درجه کلوین است و محل اصلی واکنشهای همجوشی هستهای است. در این فرایند چهار پروتون به یک هسته هلیوم تبدیل میشوند و انرژی زیادی بهصورت فوتونهای پرانرژی آزاد میشود.
وی افزود: منطقه تابشی یا تشعشعی، بهعنوان دومین لایه، از حدود ۲۵ تا ۷۵ درصد شعاع خورشید را در بر میگیرد. در این لایه، انتقال انرژی از طریق تابش الکترومغناطیسی انجام میشود و فوتونها بهطور مکرر جذب و منتشر میشوند تا به سطح خورشید برسند. این فرایند ممکن است میلیونها سال طول بکشد.
کارشناس نجوم ادامه داد: در لایه بعدی خورشید که به نام منطقه همرفتی شناخته میشود، انرژی از طریق جریانهای همرفتی منتقل میشود. پلاسمای داغ به سمت بالا حرکت کرده و پس از سرد شدن دوباره به عمق خورشید برمیگردد.
بیات با بیان اینکه پس از آن لایه فتوسفر قرار دارد که همان سطح قابل مشاهده خورشید است و دمای آن تقریباً ۵۷۷۸ درجه کلوین است، اضافه کرد: این لایه بیشترین نور مرئی را منتشر میکند و از ویژگیهایی مانند لکههای خورشیدی و دانهبندیهای همرفتی برخوردار است. لایههای بعدی شامل کروموسفر و تاج خورشیدی(کرونا) هستند. دمای کروموسفر در ارتفاعات مختلف افزایش مییابد و در نهایت به حدود ۲۵۰۰۰ درجه کلوین میرسد. این لایه که در زمان خورشیدگرفتگی به صورت هالهای قرمز دیده میشود، به دلیل گرمای زیادش اهمیت زیادی دارد. تاج خورشیدی، بیرونیترین لایه خورشید است که میلیونها کیلومتر در فضا امتداد دارد و دمای آن بین یک تا سه میلیون درجه کلوین است.
وی اظهار کرد: خورشید با فعالیتهای مغناطیسی و پدیدههای خاصی همراه است که بر جو زمین و فضا تاثیر میگذارند. لکههای خورشیدی که نواحی با دمای پایینتر و میدان مغناطیسی قوی هستند، در سطح خورشید ظاهر میشوند. این لکهها بهطور معمول در یک چرخه ۱۱ ساله تغییر میکنند.
