پایگاه خبری همبستگی ملی
فعالسازی مکانیسم ماشه توسط فرانسه، آلمان و بریتانیا نقطه عطفی در بحران هستهای ایران است. این اقدام، بازگرداندن تحریمهای سازمان ملل و تحریمهای مستقل اروپایی را در پی خواهد داشت؛ ابزارهایی که همزمان اهرم فشار و قمار سیاسی محسوب میشوند. اروپاییها میخواهند از طریق این ابزار، تهران و واشنگتن را به گفتوگویی تازه وادار کنند، اما فقدان پشتیبانی دیپلماتیک مؤثر میتواند این روند را از مسیر مدیریت بحران به سمت درگیری مستقیم سوق دهد.
تلاشهای پیشین اروپا برای ترغیب ایران و آمریکا به توافقی گستردهتر با شکست مواجه شد؛ هم به دلیل شروط غیرواقعبینانهٔ اروپاییها درباره دسترسی و شفافیت، هم به علت شکافهای داخلی در میان مقامات ایران و هم به سبب بیمیلی ترامپ به دیپلماسی. حملات اسرائیل و آمریکا به مراکز هستهای ایران نیز فضای گفتوگو را به حاشیه راند. در چنین شرایطی، برخی جناحها در تهران مکانیسم ماشه را نه تهدید بلکه فرصتی برای مصرف شدن آخرین اهرم فشار اروپا تلقی کردند.
اکنون اروپا در برابر انتخابی دشوار قرار دارد: یا اجازه دهد مکانیسم ماشه بهطور کامل فعال شود و با پیامدهای چندلایه آن از تلافی احتمالی ایران تا تشدید شکافهای بینالمللی مواجه گردد، یا با ابتکار دیپلماتیک، این سازوکار را به فرصتی برای بازگشت به مذاکرات تبدیل سازد
اکبرحیدری، فعال رسانه ای
