پایگاه خبری همبستگی ملی
رخدادهای اخیر در تهران، کربلا، نجف،مشهد و قم، فراتر از یک سوگواری آیینی، نمادی از یک «همگرایی راهبردی» است که معادلات جاری در منطقه را تحتالشعاع قرار داده است. حضور میلیونی مردم در دو سوی مرز، پاسخی صریح و قاطع به تلاشهای طولانیمدت جریانهای معارض برای ایجاد شکاف و گسست میان ملتهای ایران و عراق است. این رویداد نشان میدهد که پیوندهای عمیق تاریخی و عقیدتی، با خون شهدای مقاومت گره خورده و اکنون به نیرویی سیاسی و اجتماعی بدل شده است که محاسبات اتاقهای فکرِ غربی در درک آن ناتوان هستند.
نکته حائز اهمیت در تحلیل این اجتماعات، تغییر ماهیتِ این حضور از «سوگ» به «مطالبهگری» است. خشمِ متراکمِ مردم در این روزها، نه یک واکنش هیجانی و گذرا، که درخواستی نظاممند و ارادهای جمعی برای شناسایی، پیگرد قضایی و مجازات عاملان جنایت است. این مطالبه، اکنون از مرزهای ملی فراتر رفته و به یک خواسته منطقهای بدل شده است که نمیتوان آن را نادیده گرفت یا در غبارِ گذر زمان به فراموشی سپرد. در واقع، این تجمعات، بیانیهای سیاسی با میلیونها امضا بود که برای آینده تحولات منطقه، پیامی جدی دارد.
در این میان، رسانهها در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر منطقه قرار گرفتهاند. جنگ روایتها در دنیای امروز، نبردی نابرابر است؛ اگر رسانههای مستقل به بازنمایی دقیق، مستند و حرفهای این واقعه نپردازند، جریانهای رسانهایِ مغرض و معارض با بهرهگیری از تکنیکهای تقلیلگرایانه، تلاش خواهند کرد این حماسه را به یک شورش خیابانی یا نمایش احساساتی ساده تقلیل دهند. غفلت از این امر، به معنای واگذاریِ میدانِ روایت به جریانهایی است که منافعشان در تحریف واقعیت نهفته است.
مسئولیت حرفهای رسانهها در این شرایط دوچندان است: نخست، مستندسازی دقیق و آرشیوِ تمامی ابعاد این رویداد، از شعارها و مطالبات گرفته تا حضور گروههای مختلف اجتماعی، برای استفاده در تاریخنگاریهای آینده. دوم، ترجمه و مخابره این پیام به زبانهای گوناگون در سطح بینالملل. جهانیان باید بدانند که این حضور گسترده، برآمده از یک اراده ملی برای احقاق حق است. روایت این میدان نباید قربانی روایتسازیهایِ جهتدارِ غرب شود؛ چرا که این روایت، متعلق به کسانی است که آن را رقم زدهاند.
این نقطه عطف تاریخی، آزمونی برای جامعه رسانهای، تحلیلگران و نهادهای پیگیر است. تداومِ این جریان، تنها با یادآوریِ آنچه گذشت میسر نخواهد بود؛ بلکه نیازمند تداومِ کنشگری برای تحققِ عدالت است. عدالت برای جنایتی که مرزها را درنوردیده و وجدانهای بیدار را به هم پیوند زده است. اکنون وقت آن است که این موجِ همبستگی، با پیگیریِ مستمرِ مطالباتِ حقوقی، به نتیجهای ملموس و ماندگار بدل شود.
