به گزارش پایگاه خبری همبستگی ملی : آخرین حضور رسمی تیم ملی فوتبال زنان ایران به رقابت‌های جام ملت‌های آسیا برمی‌گردد مسابقاتی که اسفندماه سال گذشته به میزبانی استرالیا برگزار شد و تیم ملی نیز در این رقابت‌ها به میدان رفت. پس از پایان جام ملت‌ها اما برنامه تیم ملی وارد دوره‌ای از سکوت شد و در ادامه نیز با توجه به نبود فیفادی فرصتی برای برگزاری بازی‌های تدارکاتی و آماده‌سازی منظم این تیم فراهم نشد.

حالا با نزدیک شدن به فیفادی پیش‌رو فدراسیون فوتبال در تلاش است تا این وقفه را پایان دهد و برای تیم ملی زنان دو دیدار دوستانه و تدارکاتی در نظر بگیرد. دیدارهایی که می‌تواند بعد از ماه‌ها دوباره تیم ملی را در شرایط مسابقه قرار دهد.

فیفادی و برنامه برای دو بازی تدارکاتی

فیفادی پیش‌رو از ۳۰ شهریور آغاز می‌شود و فدراسیون فوتبال قصد دارد از این فرصت برای برگزاری دو مسابقه دوستانه برای تیم ملی زنان استفاده کند. البته برگزاری این دیدارها در ایران منتفی است و در صورت نهایی شدن مذاکرات ملی‌پوشان برای انجام بازی‌های تدارکاتی راهی کشور حریف خواهند شد.

در همین راستا فدراسیون مذاکرات و رایزنی‌هایی را با چند کشور آغاز کرده است. روسیه، بلاروس، ازبکستان و تاجیکستان از جمله گزینه‌هایی هستند که در برنامه فدراسیون قرار دارند و باید دید در نهایت مذاکرات با کدام کشور یا کشورها به نتیجه خواهد رسید.

در میان این گزینه‌ها ازبکستان و روسیه می‌توانند از نظر سطح فنی و همچنین ایجاد یک محک جدی برای تیم ملی اهمیت بیشتری داشته باشند. با این حال هنوز هیچ‌کدام از این دیدارها قطعی نشده و فدراسیون باید در فرصت باقی‌مانده تا شروع فیفادی مذاکرات را به نتیجه برساند.

بازگشت به مستطیل سبز پس از چند ماه دوری

تیم ملی فوتبال زنان ایران بعد از جام ملت‌های آسیا عملاً در شرایطی قرار گرفت که مسابقه رسمی یا تدارکاتی قابل توجهی در برنامه نداشت. این در حالی است که فاصله طولانی میان مسابقات بدون انجام دیدارهای دوستانه می‌تواند شرایط آماده‌سازی تیم را دشوار کند.

به همین دلیل برگزاری دو بازی در فیفادی پیش‌رو می‌تواند برای تیم ملی اهمیت زیادی داشته باشد؛ به‌خصوص اینکه فدراسیون باید علاوه بر انتخاب حریف مناسب شرایطی را فراهم کند که این مسابقات صرفاً جنبه پر کردن تقویم را نداشته باشند و بتوانند از نظر فنی به آماده‌سازی تیم کمک کنند.

نیمکت تیم ملی هنوز تعیین تکلیف نشده است

در کنار برنامه‌ریزی برای برگزاری بازی‌های دوستانه وضعیت سرمربی تیم ملی زنان نیز همچنان یکی از موضوعات بلاتکلیف فدراسیون فوتبال باقی مانده است.

قرارداد مرضیه جعفری با تیم ملی فوتبال زنان ایران پس از پایان رقابت‌های جام ملت‌های آسیا به پایان رسید. با وجود این فدراسیون فوتبال تمایل زیادی به ادامه همکاری با این مربی دارد و جعفری همچنان یکی از گزینه‌های اصلی برای هدایت تیم ملی محسوب می‌شود.

ادامه حضور جعفری روی نیمکت خاتون بم اما شرایط تمدید قرارداد او با تیم ملی را پیچیده کرده است. حضور همزمان در تیم باشگاهی و تیم ملی یکی از چالش‌های اصلی پیش روی فدراسیون برای ادامه همکاری با جعفری محسوب می‌شود؛ چرا که هنوز مشخص نیست فدراسیون فوتبال برای فصل جدید نیز حاضر به اعطای مجوز فعالیت همزمان او در تیم ملی و لیگ برتر باشد.

ماجرای دو شغله بودن جعفری؛ تصمیمی که این بار تکرار نمی‌شود؟

فدراسیون فوتبال سال گذشته با توجه به اهمیت رقابت‌های جام ملت‌های آسیا این امکان را فراهم کرد که مرضیه جعفری به‌صورت همزمان هدایت خاتون بم در رقابت‌های باشگاهی و تیم ملی را بر عهده داشته باشد؛ تصمیمی که در شرایط خاص آن مقطع و با توجه به اهمیت حضور تیم ملی در جام ملت‌ها اتخاذ شد.

اما شرایط برای فصل جدید ظاهراً متفاوت است. فدراسیون هنوز تصمیمی برای اعطای این امتیاز به جعفری ندارد و یکی از مسائل اصلی در مسیر ادامه همکاری همین موضوع است. اگر قرار باشد جعفری همچنان در خاتون بم فعالیت کند باید دید آیا فدراسیون حاضر خواهد شد بار دیگر استثنا قائل شود یا این بار سیاست متفاوتی را در پیش خواهد گرفت.

فدراسیون باید پیش از فیفادی تکلیف نیمکت را روشن کند

در شرایطی که تنها چند هفته تا آغاز فیفادی باقی مانده تعیین تکلیف سرمربی تیم ملی اهمیت دوچندانی پیدا کرده است. برگزاری دو مسابقه تدارکاتی بدون مشخص بودن وضعیت نیمکت نمی‌تواند شرایط ایده‌آلی برای برنامه‌ریزی آماده‌سازی تیم ایجاد کند.

فدراسیون فوتبال حالا باید در کنار نهایی کردن مذاکرات با حریفان احتمالی تکلیف سرمربی تیم ملی را نیز مشخص کند. اگر قرار است همکاری با مرضیه جعفری ادامه پیدا کند باید مسئله حضور او در خاتون بم حل‌وفصل شود و اگر قرار نیست این همکاری ادامه داشته باشد فدراسیون باید هرچه سریع‌تر سرمربی جدید را معرفی کند.

به این ترتیب فیفادی از ۳۰ شهریور می‌تواند برای تیم ملی زنان ایران نقطه شروع دوباره‌ای باشد. شروعی که البته پیش از هر چیز نیازمند تعیین تکلیف نیمکت، برنامه‌ریزی دقیق و انتخاب حریفانی است که بتوانند تیم ملی را برای رقابت‌های آینده به معنای واقعی محک بزنند.