به گزارش پایگاه خبری همبستگی ملی :
امروز خبر پرواز ابدی دوست ، برادر و یاوردلنشین همیشگی ام را بسوی دریافت ابدیت دریافت کردم وباعث تاسف و تاثرعمیق اینجانب ودوستانش شد ،
بعضی آدمها وقتی از میان ما میروند، تازه میفهمیم که حضورشان در زندگی ما فقط به دوستی و رفاقت محدود نبوده است؛ آنها بخشی از یک نگاه، یک باور و یک فرهنگ بودهاند.
محمود اعلمی برای من از همین جنس آدمها بود.
اعلمی ، مردی باصفا، صمیمی، صادق و خیرخواه بود؛ اما اگر بخواهم او را فقط با این واژهها توصیف کنم، بخش مهمی ازشخصیتش را نادیده گرفتهام.
او مرد کار و سازندگی بود. در استان البرز فعالیت اقتصادی داشت و در عرصههای عمرانی و سازندگی حضور داشت؛ اما دغدغههایش هیچگاه در چارچوب کار و کسب و زندگی شخصی خلاصه نمیشد.
محمود اعلمی ، به معنای واقعی کلمه، نگران سرنوشت جامعه و کشورش بود.
در جلسات و دورهمیهای دوستانه، بارها از ضرورت مشارکت اجتماعی و سیاسی سخن میگفت. اعتقاد داشت نمیتوان از وضعیت کشور ناراضی بود و در عین حال، خود را از مسئولیت اجتماعی و سیاسی کنار کشید.
او همیشه آرزو داشت ایران در مسیر توسعه و پیشرفت قرار بگیرد؛ و از همین رو دوستانش را به حضور، مشارکت و احساس مسئولیت در جامعه و در ارکان تصمیمگیری کشور تشویق میکرد.
اما شاید یکی از برجستهترین ویژگیهای اعلمی ، اعتماد عمیق او به جوانان بود.
او باور داشت که در همه عرصهها؛ از اقتصاد و مدیریت گرفته تا سیاست، فرهنگ و حتی فعالیتهای دینی و اجتماعی، باید به جوانان میدان داد.
این باور برای محمود اعلمی یک حرف زیبا یا شعار سیاسی نبود؛ بخشی از شخصیت و رفتار او بود.
در بسیاری از فعالیتهای اجتماعی و سیاسی استان، در انتخابات و در جمعهای مختلف سیاسی و اجتماعی ،محمود اعلمی به عنوان حامی جدی جوانان شناخته میشد. ما دوستانش حتی به شوخی و جدی میگفتیم: اگر جوانی مشکلی دارد، اگر برای یک فعالیت اجتماعی یا سیاسی به حمایت مادی یا معنوی نیاز دارد، سراغ محمود برود؛ چون میدانستیم او حرف جوان را میشنودواگر بتواند، کمک میکند.
اعلمی به فکر جوان، توان جوان و آیندهای که جوانان میتوانند بسازند ایمان داشت.
شاید راز این علاقه او به جوانان همین بود؛ خودش میدانست هیچ جامعهای بدون اعتماد به نسل تازه، راهی به سوی آینده نخواهد داشت.
او معتقد بود کشور را نمیتوان فقط با تجربه نسلهای گذشته اداره کرد؛ تجربه باید چراغ راه جوانان باشد، نه دیواری در برابر آنها.
امروز که محمود اعلمی از میان ما رفته است، بیش از هر چیز جای خالی یک دوست را احساس میکنیم؛ دوستی که حضورش در جمعها گرما داشت، حرفهایش دغدغه داشت و نگاهش به آینده بود.
مرگ امروز محمود اعلمی را از میان ما برده است ،اما باورها و خاطراتش برای همیشه درمیان دوستان و نزدیکانش باقی خواهد ماند .:
مردی اهل کار و سازندگی، صمیمی و خیرخواه، نگران آینده کشور و امیدوار به جوانان.ممحمود جان،
رفتن تو برای دوستانت سخت و باورناکردنی است؛ اما مطمئنم نسلی از جوانانی که تو به آنها اعتماد کردی، روزی که به جایگاههای بزرگ این سرزمین رسیدند، نام و محبت تو را به یاد خواهند آورد.
آدمهایی مثل تو شاید یک روز از میان ما بروند،
اما اثر نیکی که در دل آدمها گذاشتهاند، ماندنی است.
روحت شاد و یادت گرامی.
به خانواده محترم اعلمی و همه دوستان و یاران آن مرد بزرگ، صمیمانه تسلیت می گویم وبرای روح بلند محمود اعلمی آرزوی آرامش و رحمت میکنم
