پایگاه خبری همبستگی ملی:چهاردهم آبان، تنها یک مناسبت در تقویم ملی نیست؛ فرصتی است برای بازخوانی هویت تاریخی، فرهنگی و تمدنی سرزمینی که در طول قرنها، همواره نقشی فراتر از مرزهای جغرافیایی خود در تاریخ ایران ایفا کرده است.
مازندران، سرزمین جنگلهای کهن هیرکانی، دریای مازندران، دماوند سربلند، شالیزارهای گسترده و مردمانی سختکوش و فرهنگمدار، از معدود مناطق ایران است که طبیعت، تاریخ، فرهنگ و هویت در آن چنان به هم پیوند خوردهاند که نمیتوان هیچیک را بدون دیگری شناخت.
انتخاب ۱۴ آبان به عنوان روز ملی مازندران، ریشه در یکی از رویدادهای مهم تاریخ این سرزمین دارد؛ روزی که مردم طبرستان در سال ۲۵۰ هجری قمری با حسن بن زید علوی بیعت کردند و زمینه شکلگیری حکومت علویان را فراهم آوردند. این واقعه، افزون بر اهمیت مذهبی و سیاسی، نشاندهنده نقشآفرینی مردم این دیار در تعیین سرنوشت تاریخی و اجتماعی خود بود. از این منظر، روز مازندران یادآور هویت، مشارکت اجتماعی، استقلالخواهی و پیوند عمیق مردم این خطه با فرهنگ ایرانی و اسلامی است.
اما پاسداشت مازندران نباید صرفاً در برگزاری جشنها، همایشها، سخنرانیها و مراسم نمادین خلاصه شود. بزرگداشت واقعی یک سرزمین، زمانی معنا پیدا میکند که به شناخت ظرفیتها، رفع مشکلات و تلاش برای ساختن آیندهای شایسته مردمان آن منجر شود.
مازندران امروز با وجود برخورداری از ظرفیتهای کمنظیر طبیعی، اقتصادی، گردشگری، کشاورزی و انسانی، با مسائل و چالشهای جدی مواجه است. تغییر کاربری اراضی کشاورزی، تخریب جنگلها، فشار بر منابع آبی، آلودگی رودخانهها و دریای خزر، مدیریت پسماند، ساختوسازهای بیضابطه، بیکاری جوانان تحصیلکرده و ناهماهنگی میان توسعه اقتصادی و ملاحظات زیستمحیطی، از جمله موضوعاتی است که آینده این استان را تحت تأثیر قرار میدهد.
واقعیت آن است که مازندران را نمیتوان صرفاً با نگاه گردشگری و بهعنوان مقصدی برای تعطیلات شناخت. این استان خانه میلیونها انسان، مرکز تولید محصولات کشاورزی، زیستگاه گونههای ارزشمند گیاهی و جانوری و بخشی مهم از امنیت غذایی کشور است. بنابراین، هرگونه برنامهریزی برای توسعه آن باید بر پایه حفظ منابع طبیعی، تقویت زیرساختها، حمایت از تولید و ارتقای کیفیت زندگی مردم صورت گیرد.
از سوی دیگر، فرهنگ مازندران سرمایهای است که اگر بهدرستی شناخته و منتقل نشود، در معرض فراموشی قرار خواهد گرفت. زبان و گویش مازندرانی، موسیقی بومی، آیینهایی چون تیرماسیزدهشو، امیریخوانی، شونیشت، پوشش محلی، معماری بومی، قصهها و روایتهای شفاهی، تنها مجموعهای از سنتهای گذشته نیستند؛ بلکه اجزای زنده هویت فرهنگی این سرزمیناند. صیانت از این میراث، مستلزم آن است که خانوادهها، مدارس، دانشگاهها، رسانهها و نهادهای فرهنگی، نسل جوان را با ریشههای تاریخی و فرهنگی خود آشنا کنند.
در این میان، توجه به مفاخر مازندران نیز ضرورتی انکارناپذیر است. از نیما یوشیج، پدر شعر نو فارسی، تا عالمان، اندیشمندان، هنرمندان، ورزشکاران و شخصیتهای برجستهای که در عرصههای مختلف علمی، فرهنگی،سیاسی ،ورزشی و اجتماعی درخشیدهاند، همگی بخشی از شناسنامه پرافتخار این دیار هستند.
روز ملی مازندران باید به نقطه آغاز یک مطالبه عمومی تبدیل شود؛ مطالبهای برای تدوین و اجرای برنامهای جامع با مشارکت نخبگان، دانشگاهیان، فعالان اقتصادی، تشکلهای مردمی و مدیران استان؛ برنامهای که در آن حفاظت از محیط زیست، توسعه متوازن شهرستانها، رونق گردشگری مسئولانه، حمایت از کشاورزی و صنایع تبدیلی، اشتغال جوانان و احیای هویت بومی، جایگاهی روشن و عملیاتی داشته باشد.
بیتردید، آینده مازندران تنها با اتکا به اعتبارات دولتی ساخته نمیشود. سرمایه اجتماعی، مشارکت مردم، مسئولیتپذیری مدیران، استفاده از دانش و تجربه نخبگان و پرهیز از تصمیمهای مقطعی و سلیقهای، از الزامات توسعه پایدار این استان است.
۱۴ آبان، روز تجدید پیمان با سرزمینی است که تاریخ آن سرشار از ایستادگی، فرهنگ آن آکنده از نجابت و طبیعت آن سرشار از موهبت است.
مازندران را باید نه فقط برای نسل امروز، بلکه برای نسلهایی که هنوز نیامدهاند حفظ کرد. شکوه تاریخی این سرزمین زمانی تداوم خواهد یافت که میراثداران آن، در کنار افتخار به گذشته، مسئولیت ساختن آینده را نیز بپذیرند.
مازندران، تنها یک جغرافیا نیست؛ هویتی ریشهدار، سرمایهای ملی و امانتی برای آیندگان است. روز ملی مازندران، روز پاسداشت این امانت و تجدید عهد با آیندهای شایستهتر است.
مازندران؛ از شکوه تاریخ تا مسئولیت ساختن آینده به مناسبت ۱۴ آبان، روز ملی مازندران
چهاردهم آبان، تنها یک مناسبت در تقویم ملی نیست؛ فرصتی است برای بازخوانی هویت تاریخی، فرهنگی و تمدنی سرزمینی که در طول قرنها، همواره نقشی فراتر از مرزهای جغرافیایی خود در تاریخ ایران ایفا کرده است.
لینک کوتاه : https://hambastegimelli.ir/?p=97772
- نویسنده : مهرداد کرمی
- ارسال توسط : Edit0r.1















